Termin
Termin "backpacking" (ang. backpack - plecak) oznacza tani sposób podróżowania po całym świecie. Tym, co odróżnia backpacking od tradycyjnego podróżowania jest między innymi używanie taniego transportu publicznego i spanie w hostelach zamiast hotelach. Standardowy "backpacker" spędza w podróży znacznie więcej czasu niż ludzie spędziający urlop czy wakacje w sposób tradycyjny. Często jeździ on po świecie nieustannie przez kilka miesięcy lub nawet lat. "Backpaker" zainteresowany jest z reguły kulturami krajów które odwiedza, lecz wyraża je najczęściej nie poprzez konwencjonalne oglądanie zabytków i zwiedzanie najważniejszych rzeczy w danym kraju, lecz bardziej w kontakcie z miejscowymi. Pewnym wyznacznikiem "backpackingu" może być także korzystanie z plecaka jako głównego bagażu.
Backpacking jako pojęcie ewoluuje wraz z wzrostem popularności tego sposobu podróżowania w różnych kręgach kulturowych. Dlatego termin ten wymyka się jednoznacznej i zamkniętej definicji. Z najnowszych badań wynika, że "backpackersi stanowią wielonarodową i wielokulturową grupę, dla której wartościami są odmienność i doświadczenia wypływające z ich podróży. Manifestowanie wyboru nie-zinstytucjonalizowanego sposobu podróżowania jest dominującą cechą i wyznacznikiem bycia "backpackersem". Backpacking jako styl życia oraz jedna z gałęzi biznesu rozpowszechnił się po 2000 r., gdy spopularyzowały się tanie linie lotnicze, hostele i inne formy taniego zakwaterowania w wielu krajach świata. Rozwój internetu oraz narzędzia służące komunikacji poprzez sieć znacznie ułatwiły planowanie, realizację oraz kontynuowanie długoterminowej podróży.
Kultura
Jedną z głównych cech backpackingu jest potrzeba bycia częścią wspólnoty. Czy przybiera ona formy zakwaterowania w pokojach wieloosobowych (tzw. dormach) w hostelach, korzystanie ze wspólnej kuchni, sali telewizyjnej; podróżowanie w grupkach - głównym celem jest dzielenie się doświadczeniami. Pozwala to jednocześnie backpackersowi nauczyć się od innych jak zmniejszać koszty podróży, zapewnia dostęp do najświeższych informacji przekazanych od poznanych ludzi, które to informacje często są bardziej aktualne niż te zawarte w najnowszym "Lonely Planet" - najczęściej cytowanej "biblii backpackersów". Kolejną cechą backpackingu jest potrzeba niezależności. Backpacking dąży do stanowienia opozycji do tradycyjnie pojmowanych wakacji jako przerwy w edukacji, jest raczej elementem edukacji i poszerzaniem swojej wiedzy i doświadczeń.
Backpackers pragnie doświadczyć "prawdziwego" celu podróży, jakim jest możliwie jak najpełniejsze poznanie innej kultury, ale nie poprzez masową, zorganizowaną turystykę. Dlatego backpacking bywa określany jako "anty-turystyka". Backpacking często budzi kontrowersje i krytykę pochodzącą z wielu stron - krajów odwiedzanych przez backpackersów, a także innych podróżnych, u których styl życia, cechy wyglądu zewnętrznego czy sposób bycia backpackersów budzi sprzeciw. Jednak postrzeganie backpackingu w wielu krajach jest coraz bardziej pozytywne, a rosnące zainteresowanie tym sposobem podróżowania sprawia, że backpacking wyszedł z "podziemia" i powoli umiejscawia się w głównym nurcie turystyki.
